به گزارش صابرنیوز،حسن قریبی رئیس سابق روابط بین الملل فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی و کارشناس ارشد حوزه زبان فارسی در یادداشتی بر لزوم گفتن بیان و درج کامل نام تنگه هرمز تاکید کرد.

 

قریبی می نویسد:

 

«نام «خلیج فارس» تنها یک عنوان جغرافیایی نیست، بلکه بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی ایران است که در طول قرن‌ها در اسناد، نقشه‌ها و متون معتبر جهان ثبت شده است.

 

سال‌هاست که ایرانیان نسبت به تحریف نام خلیج فارس حساسیت نشان می‌دهند. این حساسیت موجه از وقتی آغاز شد که برخی دولت‌ها، رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی عربی، تحت تأثیر اغراض سیاسی و تعصبات پان‌عربیستی، می‌کوشند با حذف واژه «فارس» و استفاده از عناوینی مانند «خلیج» یا «خلیج عربی»، این واقعیت تاریخی را کمرنگ کنند

 

در ماه‌های اخیر و همزمان با تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران، نام «تنگه هرمز» به یکی از پرتکرارترین نام‌های جغرافیایی در رسانه‌ها و محافل سیاسی جهان تبدیل شده است. میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا این روزها نام این آبراه راهبردی را می‌شنوند و دربارهٔ آن سخن می‌گویند. همین توجه جهانی، اهمیت پاسداری از نام کامل و دقیق آن را دوچندان می‌کند.

 

همان‌گونه که حذف واژه «فارس» از نام خلیج فارس برای ایرانیان پذیرفتنی نیست، باید نسبت به حذف نام «هرمز» از تنگه هرمز نیز حساس بود. به‌کار بردن اصطلاح ناقص «تنگه» به جای «تنگه هرمز»، هرچند ممکن است از سر اختصار یا سهل‌انگاری باشد، اما در نهایت به کمرنگ شدن نام اصلی می‌انجامد. نام‌های جغرافیایی با تکرار زنده می‌مانند و با حذف یا تقلیل، به تدریج از حضور خود در حافظه عمومی فاصله می‌گیرند.

مناسبت نوشتن این یادداشت این بود که اخیراً دیدم و شنیدم که در یکی از شبکه‌های عرب‌زبان، یکی از هم‌وطنان ایرانی در گفت‌وگویی از اصطلاح مضیق(تنگه) به جای «تنگهٔ هرمز» استفاده کرد.

 

از این رو انتظار می‌رود نه تنها باید رصد شود تا رسانه‌ها، تحلیلگران، سیاستمداران و نهادهای بین‌المللی از نام کامل «تنگهٔ هرمز» استفاده کنند و به کاربرد دقیق آن پایبند باشند. بلکه پیش از مطالبه از دیگران، این مسئولیت بر عهده خود ماست. اگر خودمان در نوشته‌ها، گزارش‌ها، مصاحبه‌ها و سخنرانی‌هایمان به «تنگه» اکتفا کنیم، چگونه می‌توانیم از دیگران انتظار داشته باشیم نام کامل آن را به کار ببرند؟